آزمایش کامل ادرار
آزمایش معمول ادرار برای بررسی اختلالات ادراری و سایر اعضای بدن مهم است . این آزمایش رنگ و شفافیت و یا کدورت ادرار را ارزیابی کرده، PH و وزن مخصوص ادرار را نشان می دهد و همچنین پروتئین ، گلوکز و اجسام کتونی را تعیین و اندازه گیری می کند . به علاوه برخی از سلول ها مانند سلول های سفید و قرمز خونی و سلول های مفروش کننده مجاری ادراری نیز در آزمایش ادرار بررسی می شوند.
هدف از انجام این آزمایش شناخت بیماری های کلیوی و ادراری و هم چنین بسیاری از بیماری های سایر اعضای بدن است.
در واقع پزشک معالج از طریق نتیجه این آزمایش عملکرد کلی بدن را ارزیابی می نماید. بیماران باید بدانند که نیازی به محدودیت رژیم غذایی و یا مایعات نیست، ولی باید از ورزش شدید پیش از انجام آزمایش خودداری نمود.
نمونه ادرار باید بلافاصله به آزمایشگاه ارسال شود . در صورتی که این زمان بیش از یک ساعت طول می کشد، باید آن را در یخچال قرار داد . تفاوت های طبیعی در نتایج آزمایشات می تواند ناشی از رژیم غذایی ، استفاده از داروهای خاص ، زمان جمع آوری نمونه و عوامل دیگر باشد. مصرف آنتی بیوتیک ها و ویتامین ها می تواند سبب تغییر بوی ادرار شود . به علاوه مصرف انواع و اقسام داروها می تواند سبب تغییراتی از قبیل وجود خون در ادرار ، تغییر اسیدیته ادرار ، دفع قند ، دفع پروتئین و … گردد .
عوامل دیگری چون تب ، در معرض سرما قرار گرفتن ، فشار روانی و عاطفی ، ورزش شدید و نیز بیماری هایی چون هپاتیت ، دیابت ، فشار خون بالا و … سبب تغییراتی در ترکیب شیمیایی ادرار می شوند . از جمله این تغییرات می توان به دفع پروتئین از طریق ادرار اشاره نمود.
معمولا” قند در ادرار دیده نمی شود ، ولی ممکن است در بعضی شرایط طبیعی در ادرار یافت شود.
گلوکز شایع ترین نوع قندهای ادرار است . وجود گذرای قند در ادرار می تواند ناشی از فشار عاطفی یا بارداری بوده و ممکن است پس از مصرف غذاهای حاوی کربوهیدرات (مواد قندی) بالا به وجود آید.
بیماران گرامی در زمان آزمایش ادرار حداقل باید به نکات زیر توجه نمایند :
1) از ورزش شدید پیش از دادن نمونه اجتناب نمایند، زیرا فعالیت شدید سبب عدم دقت نتایج حاصله می گردد .
2) استفاده از بتادین سبب پاسخ منفی کاذب در آزمون بررسی خون موجود در ادرار می شود .
3) عدم موفقیت در جمع آوری صحیح ادرار و دیر فرستادن نمونه به آزمایشگاه می تواند بر دقت آزمایش تاثیر بگذارد .
