آشنایی با مفاهیم کلی ایمونوکلوس(Immunculus) و تستهای آزمایشگاهی مرتبط با آن
.در چند دههٔ اخیر، سلامتی افراد در جوامع مختلف رو به بدتر شدن رفته است. افزایش بیماریهای مزمن، بهویژه در گروههای جوانتر، و بروز عوارض این بیماریها در سنین بالاتر و مرگومیر ناشی از آنها باعث شده است که مسئولان بهداشتی در سراسر جهان نگران شوند. برخی از مطالعات علت این پدیده را اثر مواد سمی اگزوژن بر سلولها، بافتها و اندامهای بدن و همچنین شیوهٔ زندگی انسان مدرن میدانند.
این تأثیرات در نهایت سیستم ایمنی بدن را دچار اختلال میکنند. فرایندهای دژنراتیو و بدخیم را زودتر پدید میآورند. علاوه بر این، این عوامل مرگ سلولی (آپوپتوز) را افزایش میدهند. در نتیجه بدن مقدار بیشتری از محصولات کاتابولیسم و مواد سمی و خطرناک تولید میکند. این عوامل مضر بهآرامی و در طول زمان بر بدن اثر میگذارند؛ بنابراین اگر پژوهشگران یا پزشکان بتوانند از نخستین تغییرات ایجادشده در هر بافت یا اندام آگاه شوند. گام مهمی برای جلوگیری از بروز بیماری در حال شکلگیری برمیدارند.
بدون تردید پزشکان پیشگیری از بیماری را بسیار آسانتر، راحتتر و کمهزینهتر از درمان بیماریِ دارای علائم میدانند. امروزه خوشبختانه پژوهشگران با استفاده از بیومارکرهای گوناگون این امکان را فراهم کردهاند. همچنین آزمایشگاهها میتوانند همهٔ این بیومارکرها را با روشهای سادهٔ آزمایشگاهی بررسی کنند.
ما میدانیم که بروز هر بیماری معمولاً میزان مرگ سلولی را در بافت یا اندام بیمار افزایش میدهد (و در برخی موارد نیز جمعیت سلولی را افزایش میدهد). بنابراین هرچه تعداد سلولهای از بینرفته بیشتر شود. بدن مقدار بیشتری از محصولات تجزیهٔ آنها را تولید میکند و در پاسخ به آن سیستم ایمنی بدن تولید آنتیبادیهای اختصاصی در خون را افزایش میدهد.
سطح این آنتیبادیها چند روز پس از آغاز فرایند مرگ سلولی بهسرعت افزایش مییابد. به این ترتیب پزشکان میتوانند افزایش سطح آنتیبادیها را بهعنوان نشانگری از نزدیک شدن بیماری تشخیص دهند. این افزایش ماهها یا حتی سالها پیش از ظهور نخستین تغییرات بیوشیمیایی و پیش از بروز علائم بیماری قابل مشاهده و ثبت است. این واقعیت پایهٔ روشهای نوین پزشکی برای تشخیص زودرس بیماریها و جلوگیری از پیشرفت آنها در آینده را فراهم میکند.
از مدتها پیش پژوهشگران در چندین مرکز علمی جهان مطالعهٔ هزاران نوع آنتیبادی و نقش آنها در بروز بیماریهای مختلف را آغاز کردهاند. نتیجهٔ این مطالعات امکان ساخت کیتهای مختلف آزمایشگاهی برای تشخیص زودرس بسیاری از بیماریها را فراهم کرده است. امروزه پزشکان از این کیتها برای تشخیص زودرس بیماریها در افراد پرخطر، پیشبینی سیر بیماری و ارزیابی اثر درمان در هر فرد استفاده میکنند.
در حال حاضر پژوهشگران پس از انجام تحقیقات فراوان و کسب تجربه در طی سالهای متمادی، کیتهای تشخیصی مختلفی را برای بررسی وضعیت و عملکرد اندامها و سیستمهای بدن تهیه کردهاند. کلینیکهای پزشکی این کیتها را در بررسی بیماران به کار میبرند. با استفاده از این تستها، پزشکان مارکرهای اتوآنتیبادی از کلاس IgG را در بافتهای مختلف بدن در دو مرحله ارزیابی میکنند. در مرحلهٔ نخست آنها اندامهای بدن را بررسی و غربالگری میکنند و اندام دچار مشکل را شناسایی میکنند. سپس اگر در هر اندام تغییرات یا نشانههای پاتولوژیک مشاهده کنند. برای تعیین دقیقتر نوع پاتولوژی از سطح دوم آنالیزها استفاده میکنند.
