قطعه قطعه شدن DNA اسپرم
بخش مهمی از اطلاعات، مربوط به کیفیت مایع سمینال است و در موارد زیر کاربرد دارد:
۱- تشخیص زوج مناسب برای درمان با IUI:
در SDFهای بالاتر از ۳۰% توصیه می شود که پزشکان از IUI های غیر ضروری جلوگیری کرده و به طور مستقیم از IVF و یا ICSI استفاده کنند.
۲- برای ارزیابی نمونۀ منی:
ممکن است نمونۀ منی از لحاظ تعداد، حرکت اسپرم و سایر خصوصیات مناسب باشد. از جهت ساختار، نمونۀ منی DNA دچار مشکل شده و قادر به باروری نباشد که این امر با تست Spermogram مشخص نمی شود و نیاز به تست SDF می باشد.
۳- برای ارزیابی اثر بخشی مداخلات پزشکی:
در مردان نابارور با واریکوسل درصد بالایی از اسپرم ها دارای آسیب شدیدDNA می باشند. قبل و بعد از انجام عمل اثر بخشی عمل را ردیابی نمود.
۴- درمان بیماری عفونی:
در عفونت های Chlamydia trachomatis و Mycoplasma همان طور که پارامترهای دیگر مایع منی از عفونت های دستگاه تناسلی تأثیر می پذیرد. DNA اسپرم نیز تحت تاثیر قرار گرفته و ممکن است دچار شکستگی شود. اندازه گیری SDF به پزشک کمک می کند که پاسخ درمانی را در بیمار بررسی نماید.
۵- برای ارائۀ پاسخ به موارد ناباروری با علت ناشناخته در هنگام سقط جنین های مکرر:
سطح SDF بالا ممکن است بر کیفیت ماحصل لقاح اثر گذاشته و منجر به سقط های تکراری شود.
در مجموع پزشک در روبرو شدن با SDFهای بالای ۳۰% باید عواملی را که قطعه قطعه شدن DNA اسپرم را تحت تاثیر قرار می دهد را مورد بررسی قرار دهد که شامل موارد زیر است.
داروها، ترکیبات سمی، تب، سیگار کشیدن، مواد مخدر، بیماری های عفونی، واریکوسل، افزایش سن و پرهیز طولانی مدت آمیزش جنسی.
آزمایشگاه پاتولوژی و ژنتیک پارسه در ادامه راه اندازی تست ها و تکنیک های جدید آزمایشگاهی با انجام تست SDF فراگمانتاسیون DNA اسپرم را بررسی می کند.
